Τα ραπανάκια είναι εύκολα.
Οι πατάτες;
Με τις πατάτες, εξαρτάται από τον μάγειρα.
Τα ραπανάκια μπορείς να τα βράσεις ή να τα κάνεις στο γκριλ.
Ακόμη και ωμά είναι πεντανόστιμα.
Δεν βάζεις ραπανάκια στο γκριλ!
Και βέβαια τα βάζεις.
Εάν τα βράσεις και μετά τα ψήσεις, φεύγει η ξινίλα τους,
μετά τα ανακετεύεις με καρότα και τα σοτάρεις με σησαμέλαιο...
Σησαμέλαιο, σωστά...
Καλύτερα να τα γράψεις γιατί θα τα ξεχάσεις.
Δεν χρειάζεται. Δεν υπάρχει περίπτωση να το μαγειρέψω ποτέ.
Ο άντρας μου μεγάλωσε με τα φαστφουντάδικα. Τρώει τα πάντα.
Τότε γιατί με ρωτάς;
Νόμιζα ότι ήθελες να μιλήσεις μαμά.
Τότε καλύτερα να κουνάς τα χέρια σου παρά τη γλώσσα σου!
Κοντεύει η ώρα του φαγητού.
Μπορείς να πας να αγοράσεις γάλα με χαμηλά λιπαρά;
Μπαμπά...
Ούτς! Τουλάχιστον να πάει να αγοράσει το γάλα.
Δεν θέλει να τον δουν οι γείτονες ότι πάει για ψώνια.
Τί;
Ακόμη και τώρα, θέλει να τον λένε "Γιατρέ μου".
Δεν το πιστεύω.
Μαμά, τον παραχαιδεύεις.
Κλινική "Γιοκοχάμα"
Καλημέρα.
Δεν θα ήταν ευχής έργο να δρόσιζε λίγο, γιατρέ μου;
Και για σήμερα προβλέψαν καύσωνα.
Όταν κάνει τόσο ζέστη, με το ζόρι μπορώ να σταθώ στα πόδια μου.
Μόνο κρύα ζυμαρικά μπορώ να φάω.
Δεν κάνουν καλό. Μόνο το χέλι θα σου κάνει καλό στη υγεία σου.
Έχω ένα προαίσθημα ότι από μέρα σε μέρα θα πάψω να υπάρχω.
Εάν συμβεί αυτό, θα ήθελα να ήσασταν εκείνη την ώρα, εκεί.
Μα εάν είμαι εκεί σημαίνει ότι θα ζήσω πιο πολύ από σας.
Καλημέρα.
Εύχομαι να απολαύσετε τη βόλτα σας.
Written and Directed by KORE-EDA Hirokazu
STILL WALKING
Ας γυρίσουμε σπίτι με το τελευταίο τρένο.
Εάν φύγουμε στις 8, θα τα καταφέρουμε.
Αφού τους είπα ότι θα μείνουμε και το βράδυ! Πήρα μαζί μου και αλλαξιές.
Δεν μπορείς να προφασιστείς μια επείγουσα συνάντηση;
Όχι;
Πάντα εσένα σου φταίνε οι άλλοι...
Μα τί να πούμε μαζί τους;
Ο μπαμπάς ακόμη νομίζει ότι είμαι φανατικός του μπέιζμπολ.
Σου αρέσει το μπέιζμπολ Ρίο;
Μου άρεσε πριν από πολύ καιρό.
Και μην ξεχνάς,
ότι αν κάποιος έχει εκνευριστεί, είμαι εγώ, αν και αμφιβάλλω αν το πρόσεξες.
Το ξέρω, το ξέρω.
Λένε ότι μετακόμισε μάλιστα για να είναι κοντά στην πίστα των αγώνων.
Αυτό πια είναι αρρώστια.
Καθώς γερνάνε μπορεί να μην αντέχουν
να συνεχίσουν το ποτό και τα τσιλιμπουρδίσματα,
αλλά με τον τζόγο τα πάνε μια χαρά.
Είναι η χειρότερη μανία.
Τι τρομερό...
Ακόμα έχετε σπουργίτια έξω...
Έρχονται γιατί ο πατέρας σου τα ταίζει ρύζι.
Εμείς έχουμε μόνο κουρούνες.
Τη μέρα που μαζεύουν τα σκουπίδια, περιμένουν από πάνω έτσι...
Καθάριζέ τα καλά.
Κάποια τά' χεις αφήσει...
Είσαι τόσο όμορφη κοπέλα, γιατί κρύβεις το μέτωπό σου;
Πότε θα έρθει ο Ρίο;
Στο τηλέφωνο μου είπε κατά το μεσημεράκι.
Θα έρθει και η "αγέλαστη πριγκήπισσα" μαζί του;
Ναι, και θα μείνουν εδώ το βράδυ.
Τι έκπληξη!
Αλλά ξέρεις τώρα.
Δεν έπρεπε να πάρει γυναίκα από δεύτερο χέρι.
Είναι πολύ σκληρό αυτό που λες.
Εξάλλου,
καλύτερα να παντρευτείς μια χωρισμένη παρά μια χήρα.
Τουλάχιστον η χωρισμένη επέλεξε να αφήσει τον άντρα της.
Κάποιες φορές με τρομάζεις μαμά.
Απλά λέω το προφανές.
Όλα αυτά έγιναν επειδή τον πίεζες πολύ να παντρευτεί.
Μπορεί, αλλά θα μπορούσε να κάνει καλύτερη επιλογή...
Ο Ρίο δεν ήταν τόσο δημοφιλής όσο ο μεγαλύτερός του αδερφός.
Δεν είναι αλήθεια αυτό.
Στην αποφοίτησή του του ξηλώσαν όλα τα κουμπιά.
Μάλλον θα πλακώθηκε στο ξύλο...
Όχι. Όλοι τον θέλανε.
Υπήρχε μια μεγάλη ουρά από κορίτσια...
Η περηφάνεια των γονιών τυφλώνει. Μάλλον θα πρέπει να προσέχω.
Δεν περάσαν ούτε 3 χρόνια...
από τότε που πέθανε ο πρώτος της άντρας.
Καλά δεν είναι 4 χρόνια τώρα;
Τέλος πάντων. Είναι πολύ νωρίς ακόμα.
Νομίζεις;
Είναι τόσο ψυχρή.
Δεν είμαι σίγουρη...
Εγώ είμαι.
Μαμά, ποτέ δεν δούλεψες έξω από το σπίτι.
Δεν ξέρεις πόσο σκληρό είναι να είσαι μόνη με ένα παιδί.
Ναι, κατηγόρησέ με τώρα που δεν έχω δουλέψει.
Δεν σε κατηγορώ...
Εξάλλου και εσύ μόλις τέλειωσες το κολλέγιο,
δούλεψες μόνο 3 χρόνια.
Τέσσερα, ήταν 4 χρόνια.
Καλό είναι να συζητήσεις με τη μεγαλύτερή σου αδερφή...
Σχετικά με το να γυρίσουμε εδώ.
Δεν θα πρέπει να μιλάτε μαζί για διάφορα πράγματα; Όπως για τον πατέρα σου...
Είμαι σίγουρος ότι το έχει καταλάβει.
Δεν σχεδιάζω να γυρίσω πίσω.
Βέβαια καλά θα ήταν να τον φρόντιζαν...
Μάλλον δεν θα συμβεί αυτό. Εσύ δεν είσαι ο πιο μεγάλος γιος;
Όχι, ο δεύτερος είμαι.
Τί είναι αυτό;
Coca-cola και τζίντζερ.
Δεν σου έχω πει να τα πίνεις ξεχωριστά;
Μην φαίρεσαι σαν γυφτάκι!
Σάι, πως πάει το σχολείο;
Έτσι και έτσι.
Έτσι και έτσι;
Ναι.
Άκου...
Η μητέρα σου μου είπε εχθές σχετικά με το λαγό...
Γιατί γέλασες μόλις πέθανε το καημένο;
Γιατί ήταν αστείο.
Τί ήταν;
Η Ρένα άρχισε να λέει ότι θα έπρεπε να γράψουμε γράμματα στο λαγό.
Και ποιο είναι το κακό με τα γράμματα;
Γράμματα που δεν πρόκειται να διαβάσει κανένας;
Το κρύο τσάι είναι θαυμάσιο γιαγιά.
Από το σούπερμάρκετ είναι.
Παλιά, έβαζα το δικό μου, αλλά...
Κατάλαβα, τότε θα είναι το νερό.
Νεράκι από τη βρύση είναι.
Εάν κάτι σου αρέσει,
θα το πιεις έτσι και αλλιώς.
Σωστά;
Τί έφαγες χθες το βράδυ;
Σούσι!
Έι!
Σου είπα ότι έχουμε σούσι για μεσημεριανό
Το σούσι που είχαμε...
36 πιάτα!
Ένα νέο ρεκόρ!
Σιγά το ρεκόρ...
Φάγαμε και την πουτίγκα.
Είχατε και πουτίγκα;
Και πεπόνι!
Παρήγγειλα λίγο σούσι για σήμερα, αλλά αφού φάγατε εχθές...
Πολύ καλά έκανες.
Μπορούμε να τρώμε σούσι, κάθε μέρα.
Κάθε μέρα.
Μόλις πήρε το μαγαζί ο γιος του, το ψάρι δεν είναι και τόσο καλό.
Σοβαρά;
Έτοιμα όλα.
Τυλίγουν τους αχινούς με λαχανικά και όχι με φύκια.
Μ' αρέσει αυτό.
Στο σούσι "Deluxe" που παρήγγειλα έχει και αχινούς;
Καλύτερα να τους πάρω τηλέφωνο.
Δεν πειράζει, άστο τώρα.
Μόνο ένα, για να μην σας κοπεί η όρεξη.
Έλα τώρα άσε τους. Γι' αυτά τα αγόρασα.
Είσαστε τυχεροί και κανένας δεν σας μαλώνει στο σπίτι της γιαγιάς.
Το λατρεύουμε το σπίτι της γιαγιάς!
Κρίμα.
Αν λέγατε ότι λατρεύατε τη γιαγιά θα σας έδινα ένα ακόμα.
Και κόκκινα φασόλια.
Αυτά είναι για τη γιαγιά.
Ωχ, συγνώμη.
Δεν σ αρέσουν τα κόκκινα φασόλια, έτσι δεν είναι;
Ρίο, δεν σταματάς να του τηλεφωνάς;
Για μια μέρα ήρθαμε για να βοηθήσουμε τη μητέρα σου...
Αλλά ο Ρίο είναι πάντα ο Ρίο.
Μάλλον εσύ ξέρεις καλύτερα.
Επίτηδες το κάνεις.
Ο Τονάμι δεν απαντάει.
Σάββατο είναι και θα είναι κλειστά.
Ξαναπάρε τον την Δευτέρα.
Μην τους πεις τίποτα για τη δουλειά μου.
Σε παρακαλώ...
Μετά από το σημερινό θα κάνουμε κάμποσο καιρό να τους δούμε.
Έλα τώρα, γονείς σου είναι, μην είσαι τόσο επιθετικός.
Γι' αυτό ακριβώς και δεν θέλω να τους πω,
για τις δουλειές που κάνω. Ιδιαίτερα σ' αυτόν...
Ε όχι.
Μην είσαι τόσο επιθετικός με τον πατέρα σου.
Πάρε αυτή τη τσάντα.
Καλημέρα.
Καλωσήρθες σπίτι γιε μου.
Χαίρομαι που σας βλέπω.
Καλωσορίσατε! Δεν κάνει πολύ ζέστη;
Καλημέρα.
Τι ευγενικό παιδάκι!
Αυτό το βρήκαμε κάτω.
Συγνώμη. Όλο και κάτι ξεχνάει πάντα. Ευχαριστώ.
Η περιοχή στο σταθμό άλλαξε πολύ. Χάθηκα και έγινα μουσκίδι στον ιδρώτα.
Εμ, τόσο καιρό που έχεις να μας επισκεφτείς!
Το μικρό βιβλιοπωλείο το γκρέμισαν.
Ο ιδιοκτήτης του αρρώστησε και μπήκε στο νοσοκομείο,
και επειδή δεν υπήρχε κανένας να κοιτάξει το μαγαζί, το γκρέμισαν.
Πάω να το βάλω στο μπάνιο να κρυώσει λίγο...
Μητέρα, και λίγα σού, που σας αρέσουν.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Θα τα περιποιηθώ αναλόγως.
Η διακόσμηση με τα λουλούδια είναι υπέροχη. Σε ποιο σχολείο τα μάθατε μητέρα;
Αυτοδίδακτη είμαι.
Η μαμά μας κοροιδεύει.
Όταν έπαιρνα μαθήματα εγώ, ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα.
Εάν τα λουλούδια είναι όμορφα, τί μας πειράζει για τα υπόλοιπα;
Χρόνια και ζαμάνια.
Καλημέρα.
Ωραίο μαύρισμα έκανες. Πήγες στη Χαβάη;
Που να βρω χρόνο για τέτοια. Στο πάρκο που πηγαίνω, μαύρισα.
Περπατάει στο πάρκο με το μαγιό του. Δεν είναι απίστευτο;
Σατσούκι, πόσο πολύ μεγάλωσες!
Πήρα άλλο 1,5 πόντο το καλοκαίρι.
Γρήγορα θα είσαι πιο ψηλή από μένα.
Να τρως καλά.
Μουτσού, ακόμα κάνεις ξιφασκία;
Λοιπόν;
Μόλις του αγοράσαμε όλο τον εξοπλισμό, τα παράτησε.
Κάνει τόσο πολύ ζέστη.
Να και ο παπούς.
Πόσο χαίρομαι που σας ξαναβλέπω.
Α, εδώ είσαι.
Καλημέρα.
Ήξερε...
Να μας συγχωρείτε. Δεν είναι και τόσο φιλικός...
Μην στεναχωριέστε. Και ο πατέρας μου έτσι είναι.
Όταν ο Τζουνπέι, πρωτοέφερε τη γυναίκα του εδώ,
έτρεξε και κρύφτηκε στο γραφείο του.
Συγνώμη αλλά κοιμάσαι κανονικά;
Κάποιες φορές ξυπνάω.
Καημενούλα μου.
Τρίζει τα δόντια του και σε ξυπνάει;
Όταν πήγε την εκδρομή με το σχολείο του, έκανε τόσο θόρυβο ο Ρίο
τρίζοντας τα δόντια του,
που τον ανάγκασαν να κοιμηθεί σε χωριστό δωμάτιο.
Τον καημένο!
Σε χωριστό δωμάτιο!
Δεν ήμουν εγώ, ο Τζουνπέι ήταν.
Εάν χρησιμοποιείς σωστά τον αντίχειρα, τα μαδάς πολύ γρήγορα.
Είσαι πολύ καλός σ' αυτό.
Αυτή ήταν πάντα η δουλειά που έκανα μικρός.
Μας έβγαλαν την ψυχή για να το κτίσουν όπως το είχαμε σχεδιάσει.
Φοβερό.
Μας υποσχέθηκαν,
να το κάνουν τριγωνικό για να μπαίνει ο ήλιος.
Αφού το κάνανε τετράγωνο.
Ακριβώς.
Ακόμη τους τρέχουμε στα δικαστήρια.
Υπομονή.
Ει, μην το ανακατεύεις έτσι.
Έτσι πρέπει να το κάνεις.
Αλήθεια;
Τόσα χρόνια δεν με βλέπεις πως το κάνω εγώ;
Όλα έτοιμα.
Πανέμορφα.
Τι αναμνήσεις Θεέ μου.
Παράξενο, έτσι;
Όλοι έτσι το κάνουν.
Ε, όχι και όλοι.
Ήξερα για βραστό ή τηγανιτό καλαμπόκι...
Η γιαγιά σου σου τό' μαθε αυτό;
Ούτε και θυμάμαι ποιος.
Εσείς το σκεφτήκατε;
Ναι, όπως και τα λουλούδια της.
Να δεις, που όπου νάναι, θα έρθει.
Μπορεί να μην βλέπει καλά αλλά από μύτη...
Δεν μπορούσε ποτέ να περιμένει.
Μόλις άκουγε τα καλαμπόκια που έσκαγαν έρχοταν και τα έτρωγε μόλις γινόντουσαν.
Στον αδερφό μου αρέσαν πολύ.
Ατσούσι, εσένα σ' αρέσει το καλαμπόκι;
Έτσι και έτσι.
Και εγώ δεν τρελάινομαι.
Να φάτε μπόλικα.
Εμπρός. Να τα φάτε όσο είναι ζεστά.
Βάλτε και λίγη σάλτσα σόγιας.
Πεντανόστιμα!
Πριν έρθουμε εδώ, οι γείτονές μας, είχαν φυτεία καλαμποκιού.
Μια νύχτα μπήκαμε κρυφά...
Κλέψατε καλαμπόκια;
Ο πατέρας σου.
Το αδίκημα παραγράφηκε. Πάνε 30 χρόνια τώρα.
Την επόμενη μέρα έβαλα να κάνω τις τηγανίτες.
Καθώς λοιπόν, τηγάνιζα,
χτυπάει η πόρτα,
και νάσου ο γείτονας.
Είχε έρθει να μας φέρει καλαμπόκια γιατί είχε πολύ καλή σοδειά.
Τότε ήταν που άρχισαν να σκάνε τα καλαμπόκια στη κουζίνα..
Κάθε φορά που κάνει αυτές τις τηγανίτες λέει την ίδια ιστορία.
Ναι, γιατί νιώσαμε απαίσια.
Εκείνη την ώρα, πετάχτηκε ο Τζουνπέι, και λέει:
" Μαμά τώρα πια δεν χρειάζεται
να πάμε να αγοράσουμε άλλο καλαμπόκι από τον μανάβη".
Τόσο έξυπνα φέρθηκε.
Πανέξυπνος.
Όπως την άλλη φορά.
Στη τράπεζα;
Μας έσωσε πάλι.
Αυτό θα είναι το δωμάτιό μου. Θα πάρω το μπλε κρεβάτι.
Και εγώ;
Εσύ δεν χωράς. Δεν θα έρθεις μαζί μας.
Αν θέλεις πάρε αυτό το δωμάτιο.
Α, ωραία.
Κυκλοφοράει ένα φάντασμα τη νύχτα.
Τότε ξέχασέ το.
Επίσης θα πάρω και το πιάνο.
Και εγώ θέλω το πιάνο.
Αφού δεν ξέρεις να παίζεις.
Θα μάθω.
Ποτέ δεν θα μπορέσεις να παίξεις. Ακόμα και την ξιφασκία παράτησες.
Τί ανακατέβεις τη ξιφασκία μ' αυτό;
Μπαμπά. Δεν θα έρθω μαζί σας;
Πώς ένιωσες όταν πέθανε ο μπαμπάς σου;
Δεν ξέρω. Ήμουν πολύ μικρός.
Έκλαψες;
Δεν θυμάμαι.
Εγώ πάντως θα έκλαιγα.
Πως τον λες τον θείο Ρίο;
Όπως όλοι,
"μπαμπά".
Θα έπρεπε να το είχαν αφήσει κάτω. Γιατί το ανέβασαν...
Έχουν αρχίσει να τα χάνουν; Δεν τα χρησιμποποιούν πια αυτά.
Μάλλον νιώθουν μοναξιά.
Γιατί;
Ξέρεις...
Σου είπαν τίποτα;
Για τη γυναίκα μου.
Μπα, όχι.
Βαρύ είναι.
Μάλλον δεν θα το εγκρίνουν που είναι ο δεύτερος γάμος της...
Δεν το νομίζω. Μια χαρά είναι. Χαραμίζεται μαζί σου...
Πρόσεχε! Πρόσεχε που πατάς.
Είναι πολύ χαμηλά.
Δεν είναι χαμηλά, εσύ είσαι πολύ ψηλός.
Καλά, τα ίδια φαγητά τρώγαμε;
Όχι, όχι, η μνήμη του δεν πάει καλά. Δεν θυμάται πια τις παραγγελίες.
Σερβίρησε σούσι "Toro", στον ίδιο πελάτη, εκατό φορές.
Ωραία, να πάμε και εμείς εκεί.
Λυπηθείτε με, έχω τρελαθεί.
Πάντα αστειεύεσαι.
Σοβαρολογώ, δεν αστειεύομαι.
Πόσο χρονών είναι ο πατέρας σου;
Τί; 72 νομίζω.
Όπως και ο μπαμπάς.
Αλήθεια; Ο γιατρός φαίνεται νεότερος, και ακμαίος.
Ακμαίος, πού το είδες;
Ευτυχής συνταξιούχος, έτσι; Πόσο τον ζηλεύω.
Ήθελε να συνεχίσει τη δουλειά,
αλλά τα μάτια του... Του δημιουργήθηκε καταρράκτης.
Όχι. Την άλλη αρρώστια.
Χτίσανε και ένα μεγάλο νοσοκομείο δίπλα μας...
Ήταν ώρα να τα παρατήσει.
Τουλάχιστον έσωσε την περηφάνεια του.
Έφτασε το σούσι.
Ορίστε 20.000 γιεν.
Ευχαριστώ.
Τα ρέστα σας, 3.000 γιεν.
Κάνε μας λίγο έκπτωση. Δες πόσα παραγγείλαμε!
Εδώ σας έβαλα αχινούς, χωρίς να το πω στη γυναίκα μου.
Ορίστε. Βαριά είναι.
Μην φάτε τους αχινούς.
Σατσούκι, εσύ είσαι; Πόσο ψήλωσες!
Ψήλωσα 1,5 πόντο αυτό το καλοκαίρι.
Κα ι εγώ παράτησα την ξιφασκία.
Κανένας δεν νοιάζεται για την ξιφασκία σου.
Παραλίγο να το ξεχάσω.
Η γυναίκα μου σας στέλνει αυτή την προσφορά για τα μνημόσυνα.
Δεν ήταν απαραίτητο. Δεν κάνουμε πια μνημόσυνα.
Όχι. Η γυναίκα μου ήταν πάντα κοντά στον Τζουνπέι.
Του έδινε σοκολάτες, την μέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Αλήθεια; Τότε σε ευχαριστούμε.
Γιατί δεν μας το είπες από την αρχή;
Αν τό' ξερα, δεν θα σου έλεγα τίποτα για έκπτωση...
Μου διέφυγε...
Κάνεις την προσφορά, σου φωνάζουνε κιόλας...
Γιατί δεν έρχεσαι μέσα να ανάψεις ένα κεράκι;
Δεν είμαι κατάλληλα ντυμένος.
Πρέπει να γυρίσω πίσω μήπως τα θαλασσώσει ο μπαμπάς.
Σας ευχαριστώ που με προτιμήσατε.
Πως μεγάλωσε κι αυτός.
Παλιά ήταν αλητάκι.
Ποτέ δεν ξέρεις πως αλλάζει ο άνθρωπος...
Τέλειωσα.
Χόρτασες; Δεν θες άλλο σούσι;
Βαρύ.
Σατσούκι, πρόσεχε.
Κλέφτη!
Θέλουν να το σπάσουνε.
Δεν θέλεις να πας μαζί τους;
Όχι, Ευχαριστώ.
Σίγουρα;
Το χερούλι στο μπάνιο...
Ναι, ο μπαμπάς έπεσε πέρσι.
Το έμαθα.
Έκανε μια τεράστια μελανιά στη λεκάνη...
Ωχ, όχι.
Επειδή άφησες το σαπούνι κάτω.
Δεν άφησα το σαπούνι.
Άντε πάλι. Πάντα κατηγορεί κάποιον άλλον.
Παιδιά! Εάν το χτυπήσετε μ' αυτά, δεν θα μείνει τίποτα για να φάμε.
Θα το κάνετε κοματάκια.
Και τα πλακάκια, έφυγαν στο μπάνιο.
Όσο παιρνάει ο καιρός ξεκολλάνε.
Θα τα φτιάξω αργότερα.
Δεν είσαι υποχρεωμένος Ναμπούο. Επισκέπτης μας είσαι.
Σ' αρέσει να επισκευάζεις πράγματα, έτσι;
Είμαι σαν το ψάρι. Για να επιβιώσω πρέπει να κινούμαι συνέχεια.
Μακάρι να ήταν έτσι και στη δουλειά του.
Αυτή η μηχανή... Την ανέβασε πάνω μόνος του.
Το "Rodeo-Boy".
Χαρά μου που βοήθησα.
Έλα μπαμπά.
Με συγχωρείς.
Ριότα, τώρα που έχεις οικογένεια,
τί θά' λεγες για ένα RV;
Θα σου κάνω πολύ καλή έκπτωση.
Όταν ζεις στο Τόκιο, δεν χρειάζεσαι αυτοκίνητο.
Πάντα ονειρευόμουνα ότι οι γυιοι μου,
θα με πήγαιναν για ψώνια με τα αμάξια τους.
Τα παιδιά δεν μεγαλώνουν απαραίτητα με το τρόπο που εσύ θέλεις.
Και βέβαια όχι...
Δεν θά' πρεπε...
Θα σε πηγαίνω για ψώνια με αυτοκίνητο, όσες φορές θέλεις. Ποιο θέλεις;
Περίμενε, περίμενε. Αυτό το άσπρο;
Μην νευριάζεις. Ούτε καν δίπλωμα δεν έχεις.
Να φέρω κι' άλλο;
Χόρτασα.
Μπορείτε να φάτε κι' άλλο. Νέα παιδιά είσαστε.
Ναι, μην πούμε ότι είναι και μεγάλος!
Πόσο χρονών νομίζεις ότι είμαι;
Τα δόντια σου είναι εντάξει;
Πας σε οδοντίατρο, έτσι δεν είναι;
Είμαι πολύ απασχολημένος με τη δουλειά.
Τα δόντια σου, όπως και τα δικά μου, δεν είναι καλά. Καλύτερα να τα προσέχεις.
Για άνοιξε το στόμα σου.
Έλα τώρα. Όχι μπροστά στο παιδί.
Από τη δουλειά σου είναι;
Ναι, μας προέκυψε...
μια βιαστική δουλειά στο μουσείο "Setagaya".
Πίνακες ζωγραφικής;
Ναι, κάτι τέτοιο.
Είδα ένα άρθρο στην εφημερίδα, για τις αποκαταστάσεις στους πίνακες.
Σας αποκαλούσε "Οι γιατροί των πινάκων".
Ποια εφημερίδα;
Δεν θυμάμαι. Θα σου στείλω ένα αντίγραφο.
Πάντα έτσι μου λες, αλλά ποτέ σου δεν μου στέλνεις.
Συγνώμη.
Η δουλεια μου δεν είναι τόσο σημαντική όσο ενός γιατρού.
Δεν μιλάμε για ιατρική φροντίδα, αλλά για "αντιγήρανση".
Υπέροχα. Μπορείς να κάνεις κάτι και για μένα;
Τί είναι αυτό το το αντι... κάτι;
Το έχεις ξεπεράσει αυτό εσύ μαμά.
Φαίνεστε τόσο νέα, που δεν το χρειάζεστε.
Δεν μπορώ να βοηθήσω.
Δηλαδή μόνο εγώ γλύτωσα;
Η δουλειά μου, αρχίζει επιτέλους να έχει την προβολή που της αξίζει.
Όλα και περισσότεροι σπουδάζουν το αντικείμενο αυτό.
Βέβαια, όταν φτάνει η ώρα να βρουν δουλειά, εκεί υπάρχει ανταγωνισμός...
Προφανώς.
Εσένα πάντως,
πάντα πιάναν τα χέρια σου.
Δεν έχεις πρόβλημα με το ποτό.
Μοιάζω της μητέρας μου.
Και η Γιούκι μπορούσε να πιει.
Μπορεί να της μοιάζεις.
Η γυναίκα του αδερφού μου.
Αλήθεια που να μένει τώρα;
Η διεύθυνση στην Πρωτοχρονιάτικη κάρτα, δεν είχε αλλάξει. Τοκοροζάβα.
Μάλιστα.
Αναρωτιέμαι τί να κάνει;
Εάν είχανε κάνει παιδιά, θα μπορούσαμε να την καλέσουμε.
Τώρα που ξαναπαντρεύτηκε, δεν μπορεί να μας επισκέπτεται...
Κατά κάποιο τρόπο, καλύτερα που δεν έκαναν παιδιά.
Μια χήρα με παιδί είναι πολύ δύσκολο να παντρευτεί.
Ευτυχώς, εμένα με ήθελε ένας υπέροχος άντρας.
Όχι, όχι. Εμείς είμαστε οι τυχεροί, που τον πήρες.
Δεν χρειάζεται να το λες αυτό.
Γιουκάρι, θέλεις να πάμε να δούμε τις παιδικές φωτογραφίες του Ριότα;
Ναι, βέβαια.
Και να μην ήθελε, εσύ θα τις έδειχνες.
Θέλω να πάρω κάποιες μαζί μου, όταν ήμουν στο γυμνάσιο.
Το σπάσατε; Το σπάσατε;
Όχι ακόμα!
Όχι ακόμα...
Ας αφήσουμε τους δύο γιατρούς να συζητήσουν...
Τί έγινε...
Τι απέγινε με τις επιδιορθώσεις που κάνατε στις τοιχογραφίες στο Τακαμάτσου;
Αναπαλαιώσεις, όχι επιδιορθώσεις.
Υπήρχε μια πολύ έντονη διαμάχη, εάν θα έπρεπε να διασωθεί
ο ναός έτσι όπως ήταν, ή απλά να συντηρηθούν οι τοιχογραφίες.
Το Τακαμάτσου, θεωρείται εθνικός θησαυρός.
Τελικά το υπουργείο Πολιτισμού, αποφάσισε να μεταφέρει αλλού τις τοιχογραφίες,
και οι ντόπιοι όπως καταλαβαίνεις, ξεσηκώθηκαν.
Θα τους πάρει τουλάχιστον 10 χρόνια...
Μην το κάνεις αυτό! Αυτό το φυτό είναι πολύτιμο.
Συγνώμη.
Τα βγάζεις πέρα;
Αρκετά για να συντηρώ μια χήρα, μητέρα ενός παιδιού.
Εκεί.
Χτύπα!
Ράγισε!
Ουάου.
Έσπασε.
Δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά πηγαίνανε μαζί σε κονσέρτα.
Κλασσική μουσική.
Ο μπαμπάς ήταν πάντα φουριόζος, περπατούσε γρήγορα και ξεμάκραινε.
Εμείς πάντα τρέχαμε για να τον φτάσουμε.
Κοίτα μαμά, εδώ είσαι στο πάρκο Ιμπίγια,
και μοιάζεις σαν να είσαι ερωτευμένη.
Τότε δεν ήξερα τίποτα.
Εδώ είναι και τα τρία παιδιά στην αυλή. Αυτός είναι ο Ριότα.
Για να δω.
Ήταν στην ηλικία της Ατσούσι;
Νομίζω ή 5η ή 6η δημοτικού.
Η μυρτιά είναι ακόμη μικρή.
Την φυτέψαμε αμέσως μόλις ήρθαμε εδώ.
Τα λουλούδια που έβγαζε τότε, ήταν πιο έντονα κόκκινα παρά τώρα.
Λες;
Εδώ είναι όταν μαζεύαμε μύδια.
Αυτός είναι ο Τζουνπέι και αυτός ο Ριότα.
Φαίνεται σαν να κλαίει.
Οποτεδήποτε του λέγαμε "κοίτα την κάμερα και χαμογέλασε",
αυτός πάγωνε και έπαιρνε ένα...
ένα τέτοιο ύφος...
Ναι, αλλά τώρα πια λάμπει ολόκληρος.
Αλήθεια;
Και αυτό το οφείλουμε σε σένα.
Μη το λέτε αυτό.
Κοιτάξτε, μία έκθεση του Ρίο από το δημοτικό.
"Εγώ, όταν μεγαλώσω, θα γίνω γιατρός, όπως ο πατέρας μου.
Ο αδερφός μου θα γίνει χειρούργος, και εγώ θα γίνω παθολόγος." Το ήξερες αυτό;
Όχι. Ποτέ.
Ήμουν σίγουρη πως πάντα ήθελε να γίνει ζωγράφος.
"Ο πατέρας μου πάντα φοράει την ιατρική του άσπρη μπλούζα,
και όταν του τηλεφωνήσει κάποιος ασθενής, ακόμη κι' αν είναι νύχτα, παίρνει το τσαντάκι του..."
Μην το διαβάσεις αυτό.
Γιατί; Νιώθεις άσχημα;
Δεν χρειάζεται να τα κρατάτε αυτά.
Βλέπεις;
Μπορεί να γίνει ακριβώς σαν τον μπαμπά.
Όλα τα παίρνει πολύ σοβαρά.
Δεν μπορεί να γίνει λίγο υποχωρητικός σαν τον Τζουνπέι.
Εάν κάποιος από τους δύο είχε αναλάβει την κλινική του πατέρα τους,
τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
Ας φάμε λίγο καρπούζι.
Καλή ιδέα.
Ας τα μαζέψουμε αυτά.
Μαζευτείτε όλοι.
Ναι, ναι, φωτογραφία.
Έλα εδώ.
Κοίτα μαμά.
Τί; Είναι τόσο βρώμικο.
Λεκέδες από σοκολάτα.
Θα φαίνεται πολύ...
Φόρεσέ το ανάποδα.
Όχι.
Τότε κάλυψέ το σε παρακαλώ. Φαίνεται τόσο βρώμικο...
Παππού, σε παρακαλώ στάσου στο πλάι.
Πού; Στη μαμά;
Συγνώμη, τώρα είμαστε όλοι εδώ.
Μαμά, δεν είναι μνημόσυνο. Είναι και κακή τύχη.
Μια χαρά είναι. Άλλωστε εξ αιτίας του είμαστε όλοι εδώ.
Το ξέρω, αλλά...
Παππού δεν σε βλέπω.
Παππού, κάνε λίγο αριστερά σε παρακαλώ.
Λίγο ακόμη.
Παππού.
Για την τουαλέτα πήγε;
Θα τον πάρουμε αργότερα.
Δεν πέθανε ακόμα.
Για χαμογελάστε όλοι.
Και εσύ Ρίο.
Χαμογελάστε.
- Φεύγουμε! - Να προσέχετε τα αυτοκίνητα!
Κάνει ζέστη;
Τακ, τακ.
Τώρα πρέπει να το κάνεις αυτό;
Γιατί;
Γιατί δεν έρχεσαι να κουβεντιάσουμε;
Για ποιο πράγμα;
Δεν έχει σημασία.
Για συντήρηση αρχαιοτήτων, ναών ή οτιδήποτε.
Ο Ρίο ανησυχούσε.
Για ποιο πράγμα;
Για το πως νιώθεις για τη γυναίκα του.
Δική του είναι η ζωή, ας την κάνει ό,τι θέλει.
Είσαι τόσο ψυχρός.
Δεν ήσουν έτσι με τον Τζουνπέι.
Και βέβαια όχι! Ήταν ο διάδοχός μου, ο κληρονόμος μου.
Ο Ρίο εγκατέλειψε την οικογένεια.
Τί;
Αφού εγώ, με την σκληρή δουλειά μου έκτισα αυτό το σπίτι,
γιατί το λες "το σπίτι της γιαγιάς";
Είναι τόσο στενόμυαλος...
Κάτσε, θέλει κόλπο αυτό.
Το κάνεις έτσι και μετά στο κατάλληλο σημείο...
Για να μείνει εκεί, το κάνεις έτσι...
Δεν θέλει λέει τίποτα.
Μόνο για τις τηγανίτες θέλει να μιλάει.
Άφησέ τον. Θα έρθει εδώ μόλις πεινάσει.
Σαν τις κουρούνες σου.
Αυτές έρχονται μόνο Τρίτες και Πέμπτες.
Στην ηλικία του και κάνει σαν παιδάκι.
Ωχ, όχι. Ακόμη και τα ψάρια παίρνουν έναν υπνάκο.
Μάλλον βρίσκει το πάτωμα από τατάμι, αναπαυτικό.
Ναι, στο σπίτι μας δεν έχουμε τατάμι. {Κάτι σαν ψάθα}
Θα έπρεπε να είχατε.
Αδύνατον έτσι όπως έχει χτιστεί.
Γι' αυτό λοιπόν,όταν με το καλό έρθουμε εδώ, θα κτίσουμε ένα δωμάτιο με τατάμι.
Πότε θα έρθετε εδώ;
Αν όλα πάνε καλά, πριν πάει ο Μουτσού στο γυμνάσιο.
Ακόμα δεν είναι οριστικό.
Αφού σου έδειξα τα σχέδια.
Κοίτα να μην κρυώσεις.
Όπως λένε, όταν γερνάς, καλύτερα να ζεις μαζί με την κόρη σου.
Εξαρτάται από την κόρη.
Το τασάκι...
Θα μένουμε μαζί, αλλά θα έχουμε ξεχωριστές κουζίνες.
Βέβαια, δεν θα έχουμε πρόβλημα να τρώμε, ό,τι και να μαγειρεύεις.
Ναι, το μόνο που θα κάνω θα είναι να σας φροντίζω και να γίνω υπηρέτριά σας.
Το πτώμα του Μίκιο Χαγκιβάρα, ενός 53 χρονου
υπαλλήλου από τη Γιοκοχάμα, ξεβράστηκε εχθές στην παραλία...
Ωχ, όχι. Υποτίθεται ότι είναι φθινόπωρο...
Την προηγούμενη νύχτα,
μας έκανε μια απρόσμενη επίσκεψη μόνος του, και έμεινε μέχρι το πρωί.
Εκείνη την ημέρα γυάλιζε τα παπούτσια του...
Ξαφνικά είπε, "Πάω στην παραλία".
Του είπα να προσέχει...
- Γυρίσαμε... - Πού ήσασταν;
Μυστικό.
Έχετε ιδρώσει.
Ορίστε.
- Δεν πιστεύω να το κλέψατε! - Όχι.
Μόνο τα γυαλισμένα παπούτσια του απέμειναν.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτά τα παπούτσια...
Παγωμένο τσάι να πιείτε, όχι παγωτό.
Εάν του έλεγα κάτι, οτιδήποτε νωρίτερα...
Άντε πάμε πάλι από τα ίδια.
Άσε με, τουλάχιστον για σήμερα.
Μακάρι να ήταν μόνο για σήμερα.
Δεν ήταν υποχρεωμένος να το σώσει.
Δεν ήταν καν δικό του το παιδί.
Να φτιάξω κάτι να τσιμπήσετε.
Όχι. Έχουμε φάει πολλά.
Ε, τώρα που ήρθαν όλοι...
Αφού το χτυπήσεις απαλά γύρω γύρω, κάνε του στη μέση μια δαχτυλιά.
Να και άλλο ένα.
Τί είναι αυτό;
Κατάρτι.
Ποιανού κατάρτι;
- Του μπαμπά. - Του μπαμπά;
Κατάρτι; Και εγώ όταν ήμουν μικρός έφτιαχνα τέτοια.
Πάρε από το σταθερό τηλέφωνο.
Ήταν καλό αυτό το βιετναμέζικο;
Βγαίνω έξω.
Από τη δουλειά;
Ναι, μάλλον.
Έχει τόση δουλειά. Γυρνάει αργά στο σπίτι;
Κάνει πολλές υπερωρίες.
Μια χαρά αντέχει. Ακόμα 40 είναι.
Ποιανού τους πίνακες αναπαλαιώνει;
Του Βαν Γκογκ;
Δεν πιστεύω του Βαν Γκογκ.
Πόσα κερδίζει εάν αναπαλαιώσει έναν τέτοιο πίνακα;
Είναι πολλή δουλειά.
Πόσα είπες;
Αυτό την ρωτάω μαμά.
Ορίστε και η αμοιβή σας, που βοηθάτε τη γιαγιά.
Ευχαριστώ.
- Μούτσου. - Ευχαριστώ.
Το λατρεύουμε το σπίτι της γιαγιάς.
Μην ανησυχείς. Δεν τρέχει και τίποτα.
Άκου, μιας και τό' φερε ο λόγος,
ξέρεις κανέναν στις εκδόσεις Σινμπίντο;
Και εγώ σκέφτηκα ότι δεν θα ξέρεις...
Γεια σας.
Κανόνισε να βγούμε όλοι μαζί για φαγητό. Σύντομα.
Δεν χρειάζεται να καλέσεις και τον Μισίμα.
Homoclomin.
Prolmon.
Triptanol.
Neophagen.
Μην αγγίζεις τα φάρμακα.
Έλα εδώ.
Πάρε.
Μα η γιαγιά ήδη...
Αυτά είναι από τον παππού σου.
Κάθησε.
Τί θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Τί; Ποδοσφαιριστής;
Να κουρδίζω πιάνα.
Να κουρδίζεις πιάνα; Μα γιατί;
Φτύστο και θα είσαι εντάξει.
Γιατί μ' αρέσει η δασκάλα της μουσικής.
Γυναίκα είναι;
Η ιδέα ότι ένας άντρας μπορεί να επηρεαστεί από μια γυναίκα για την καριέρα του...
Δείξε μου τα δάχτυλά σου.
Φαίνεσαι έξυπνος.
Ο πατέρας μου όταν ήμουν μικρός, ήταν πολύ άρρωστος.
Έτσι αποφάσισα να γίνω γιατρός.
Καλυτέρεψε καθόλου;
Ο πατέρας σας.
Πέθανε πριν γίνω γιατρός.
Είναι πολύ καλό πράγμα να γίνεις γιατρός. Είναι μια δουλειά που αξίζει.
Πήγαινε να παίξεις.
Σε παρακαλώ να μην του βάζεις ιδέες.
Δεν θα τον αφήσω να γίνει γιατρός.
Δεν θα αντέξω να περιμένω άλλα 20 χρόνια.
Δεν μπορώ να βοηθήσω σ' αυτό.
Δεν μιλάω σε σένα.
Αυτό το ξέρω.
Ξεκουράζομαι λιγάκι.
Βέβαια. Πρέπει να ξεκουραστείς.
Θα πρέπει να κουράστηκες προσπαθώντας να κάνεις παρέα στη μαμά και τον μπαμπά.
Σχετικά με το τηλεφώνημα, φαίνεται ότι δεν με χρειάζονται.
Στο μουσείο Σεταγκάγια;
Τα κανόνισες λοιπόν...
Δεν είχα και πολλές επιλογές.
Πρόκειται λοιπόν για πίνακες του Σαγκάλ.
Τί πράγμα;
Οι πίνακες που αναπαλαιώνεις.
Του Σαγκάλ;
Τί θα κάνεις με όλα αυτά που έχεις μαζέψει;
Τα φυλάω μήπως και τα χρειαστώ.
Και πότε μπορεί να χρειαστείς τόσες πολλές
χαρτοσακούλες;
Το ψυγείο όπως πάντα είναι φίσκα.
Νιώθω ασφάλεια όταν είναι γεμάτο.
Τα ψυγεία δεν τα κάνανε για να νιώθουμε ασφάλεια.
Τα κάνανε για να συντηρούν τα τρόφιμα.
Παίζει ο μπαμπάς φλιπεράκι;
Εσύ παίζεις;
Και τί σε νοιάζει εσένα αν παίζω εγώ φλιπεράκι;
Υπάρχουν άλλα πράγματα όμως το σουντόκου, τα ποιήματα, η γίογκα...
Με ανακουφίζει πολύ όταν ακούω αυτόν τον ήχο από το φλιπεράκι.
Και βέβαια μαμά,
έχεις το δικαίωμα να ξεκουράζεσαι με όποιον τρόπο θέλεις.
Με το σπίτι... τί θα γίνει;
Τί εννοείς;
Καλά, ξέρεις.
Εάν δεν μας θέλεις εδώ δεν θέλουμε να σου φορτωθούμε με το ζόρι.
Ποτέ δεν είπα ότι δεν σας θέλω. Είναι όμως...
Τί είναι;
Νομίζω ότι δεν θα θέλει ο πατέρας σου.
Όταν είναι βολικό τα ρίχνεις στον μπαμπά.
Εάν ρίξουμε το γραφείο του,
και φτιάξουμε χωριστά δωμάτια και οι δύο μας θα είμαστε ανεξάρτητοι.
Δεν το ήξερα ότι φτιάχνουν γλυκά απο αλεύρι ρυζιού, εσύ τό' ξερες;
Και βέβαια.
Άρχισε να δροσίζει. Δεν πάμε μια βόλτα στον τάφο του;
Εσύ θά ' ρθεις;
Πήγα πριν λίγες μέρες.
Τότε θα έρθω εγώ. Θα κάνουμε μια όμορφη βόλτα.
Καλύτερα να φορέσω και ένα καπέλο.
Ναι, γιατί όχι.
Γιατί ενθουσιάστηκε έτσι;
Στο νεκροταφείο πάει...
Ποιος να άφησε αυτά τα λουλούδια; Η γυναίκα του;
Εάν είχε έρθει από τόσο μακριά που μένει, θα περνούσε να σας επισκεφτεί.
Μάλλον δίκιο έχεις.
Μπορεί να ήταν ο Γιοσίο.
Ποτέ δεν θά' κανε κάτι τόσο ευγενικό.
- Τα πετάς; - Πως θα χωρέσουν τα δικά μας;
Θα ανάψω το θυμιατό.
Έκανε τόση ζέστη όλη την ημέρα.
Με το νεράκι όλα θα δροσιστούν.
Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο
από μια μάνα να προσεύχεται στο τάφο του γιου της.
Τί έκανα και με τιμωρεί έτσι η μοίρα;
Εσύ τί θέλεις μαμά;
Ο άντρας της μια χαρά είναι, αλλά...
νομίζω ότι είμαι πολύ μεγάλη για να ζήσω με έναν ξένο.
Και τα παιδιά κάνουν σίγουρα πολλή φασαρία.
Δεν τους θέλεις λοιπόν.
Εξάλλου...
...εάν έρθουν αυτοί, θα είναι πιο δύσκολο μετά για σένα.
Για μένα; Δεν γίνεται να επιστρέψω εδώ.
Εννοώ αφού πεθάνει ο πατέρας σου.
Αφού πεθάνει... Ξέρεις ότι δεν μπορώ να πάρω τη θέση του αδερφού μου.
Και βέβαια το ξέρω αυτό.
Τότε...
Σκοπεύεις να κάνεις κανένα παιδί;
Αυτό πώς σου ήρθε τώρα;
Πρέπει να το σκεφτείς. Όταν έχεις παιδί, είναι πιο δύσκολο να χωρίσεις.
Μα τι λες τώρα;
Κανονικά δεν θα έπρεπε να μου πεις: "Περιμένω πως και πως για ένα εγγονάκι";
Ναι, αλλά και η οικογένειά σου δεν είναι και τόσο κανονική.
Στις μέρες μας όλα αυτά είναι κανονικά πια.
Παλιά κυνηγούσες πεταλούδες στη Καρουιζάβα.
Μαζί με τον πατέρα σου. Θυμάσαι;
Δεν θυμάμαι.
Θα πρέπει μια μέρα, να πάμε και στον τάφο του πατέρα σου.
Ό,τι πεις.
Μη μου λες τώρα "ό,τι πεις"!
Κοίτα, μια κίτρινη πεταλούδα.
Λένε ότι οι πεταλούδες που τα καταφέρνουν και περνάνε τον χειμώνα,
τον επόμενο χρόνο επιστρέφουν κίτρινες.
Αλήθεια; Μάλλον σκάρωσες αυτήν την ιστορία για μένα.
Έτσι έχω ακούσει.
Από ποιον;
Δεν μπορώ να θυμηθώ.
Αφού το άκουσα αυτό, όταν βλέπω κίτρινες πεταλούδες,
μου ραγίζει η καρδιά.
Κάθε χρόνος που περνάει, τόσο πιο δύσκολο ανεβαίνω στο λόφο αυτό.
Με ένα αυτοκίνητο θα φτάναμε στο λεπτό.
Σου κάνει καλό να περπατάς.
Δίκιο έχεις. Είναι πρώτης τάξης άσκηση.
Λοιπόν, τέλειωσες το πανεπιστήμιο;
Ναι, χάρη σε σας.
Βρήκες και δουλειά;
Ήθελα να δουλέψω στα ΜΜΕ, αλλά όπου και να πήγα με απορρίπταν.
Και η δραματική σχολή;
Συγνώμη, αλλά την παράτησα πριν 2 χρόνια...
Μάλιστα. Τι κρίμα.
Αυτό του είχες πει και πέρσι.
Ναι;
Βοηθάω τώρα μια μικρή διαφημιστική εταιρία. Ίσως να βρώ εκεί δουλειά.
Καλά δεν είναι;
Όταν λέμε διαφημιστική μη πάει το μυαλό σας σε τίποτε μεγάλο...
Πέρασες από εξετάσεις;
Όχι, δεν υπήρχαν τέτοιες επισημότητες.
Ευχαριστώ.
Σκέφτηκα να συνεχίσω, λοιπόν, εκεί σαν βοηθός.
Τελικά τίποτε δεν είναι πιο σημαντικό από την υγεία σου.
Η υγεία μου είναι το μόνο περιουσιακό μου στοιχείο.
Σοβαρολογώ,
εάν ο Τζουνπέι δεν με είχε σώσει τότε, δεν θά' μουνα εδώ τώρα μαζί σας.
Νιώθω τόσο λυπημένος
και τόσο ευγνώμων.
Σας ευχαριστώ τόσο πολύ.
Θα ζήσω τη ζωή μου για μένα αλλά και για τον Τζουνπέι.
Να με συγχωρείτε τώρα...
Συγνώμη...
Είναι εντάξει τα πόδια σου;
Μουδιάσαν τα πόδια μου.
Έχει ένα σκαλοπάτι εδώ...
Εντάξει, μπορώ να περπατήσω τώρα.
Ακόμα είσαι 25 χρονών. Μπορείς να γίνεις ό,τι θέλεις.
Μπα.. Δεν βλέπω να γίνονται και πολλά πράγματα στη ζωή μου.
Να έρθεις και του χρόνου. Το υπόσχεσαι;
Θα σε περιμένουμε.
Θα έρθω. Να με συγχωρείτε τώρα.
Να προσέχεις.
Συγνώμη.
Πάχυνε ακόμη περισσότερο.
Πρέπει να ζυγίζει πάνω από 100 κιλά. Τόσο πάχος Θεέ μου...
Έφαγε δύο από τα γλυκά που έφερε για εμάς.
Και ήπιε και 3 φλυτζάνια παγωμένο τσάι.
Πως να μην παχύνει έτσι!
Κοιτάξτε, ο ιδρώτας του.
Και εδώ. Πόσο αηδιαστικό!
Ούτε να μιλήσει δεν ήξερε, να μας ευχαριστήσει,
που του έσωσε τη ζωή ο Τζουνπέι.
Δεν θά 'πρεπε να του δώσουμε το "Rodeo-Boy".
Δίκιο έχεις.
Πήγαινε να τον προφτάσεις στη στάση του λεωφορείου.
Ρίο...
Όχι εγώ.
Αυτός ο...
Αυτό το άχρηστο σκουπίδι. Γιατί έπρεπε να τον σώσει ο γιος μου;
Υπήρχαν τόσοι άλλοι...
Σε παρακαλώ μην λες για "άχρηστους" και για "σκουπίδια" μπροστά στα παιδιά.
Μια δουλειά στα ΜΜΕ... Τόσο φιγουρατζής.
Δεν ήταν καθόλου φιγουρατζής.
Με το ζόρι μπόρεσε και βρήκε μια δουλειά του ποδαριού.
Και τί το κακό μ' αυτό; Ακόμα νέος είναι.
Όλο και χοντραίνει συνέχεια.
Η ύπαρξη του δεν έχει κανένα νόημα.
Τον άκουσες που ζήτησε συγνώμη.
Απόλογήθηκε γιατί ήταν ζωντανός.
Όπως αυτός ο συγγραφέας, ποιος ήταν που...
Όχι, σαν αυτόν τον κωμικό που συνέχεια ζητάει συγνώμη...
Δεν μιλάμε για συγγραφείς ή για κωμικούς.
Σταματήστε επιτέλους να συγκρίνετε την ζωή του με άλλους...
Μία από τις κάλτσες του ήταν μαύρη.
Κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί.
Τα πράγματα δεν πάνε πάντα στη ζωή σου όπως τα θέλεις.
Αλλά πώς μπορείς εσύ πατέρα,
να κρίνεις και να λες για "άχρηστους" και για "σκουπίδια"...
Μη γελάτε!
Τί; Σκούπισέ το μ' αυτό.
Δεν χρειάζεται να φωνάζεις.
Γιατί τον υπεραμύνεσαι τόσο; Αυτό δεν έχει να κάνει με σένα!
Είναι τόσο σπουδαίο να είσαι γιατρός;
Και ο διαφημιστής μια χαρά δουλειά είναι.
Ποιος να ξέρει και ο Τζουνπέι τί θα έκανε εάν ζούσε τώρα.
Άνθρωποι είμαστε...
Άκουσα "άχρηστο σκουπίδι" και σκέφτηκα
ότι θα μιλούσατε για μένα. Δεν θα έβγαινα, αλλά κατάλαβα
ότι δόξα τω Θεώ μιλούσατε για τον Γιόσιο.
Εάν μπορούσε να χάσει λίγα κιλά...
Μοιάζει πολύ με αυτόν τον παλιό παλαιστή σούμο, πως τον λένε...
Τον Τακαμιγιάμα;
Όχι, αυτός είναι από τη Χαβάη. Τον άλλο που είναι στη διαφήμιση.
Αυτόν που η φάτσα του είναι σαν κουβάς, κάπως έτσι...
Σαν κουβάς;
Νομίζω ότι είναι ώρα να φύγουμε. Ο οδηγός μας ξύπνησε.
Πάτε σπίτι; Από τώρα;
Ναι, πρέπει.
Ετοιμαστείτε!
Κανένας δεν του ζήτησε να ζήσει και τη ζωή του Τζουνπέι.
Ρίοτα. Να αγοράσεις ένα RV...
Καλύτερα να βάλουμε τα γλυκά στο ψυγείο.
Ατσούσι, φέρνεις εδώ τα γλυκά;
Μπορείς να τα βολέψεις κάπου;
Δεν υπάρχει χώρος. Καλή μου, να εκεί...
- Από τη γιαγιά; - 3,000 γιεν.
3,000 γιεν.
Η γιαγιά φαίνεται ότι το ευχαριστήθηκε.
Και βέβαια. Είναι ό,τι καλύτερο γι' αυτήν να είναι μαζί με την οικογένειά της.
Λες να κερδίσαμε κανένα πόντο σήμερα;
Δεν ξέρω, Δεν γίνεται να συμφωνήσει έτσι απλά.
Θέλει να κρατήσει το δωμάτιο του γιου της. Καταλαβαίνω πως αισθάνεται.
Αυτή καλά περνάει.
Αλοίμονο σε μας, που έχουμε τόσα πράγματα να φροντίσουμε.
Θα προτιμούσες να ενδιαφέρεται για τη ζωντανή κόρη της, έτσι;
Και βέβαια.
Το φάντασμα του αδερφού μου δεν πρόκειται να τη φροντίσει στα γεράματα.
Μην ανησυχείς. Δεν είναι τόσο ακριβό.
Δεν έχει σημασία πόσο κοστίζει.
Άλλωστε δεν θα αγοράσω περισσότερα από ένα.
Η μητέρα σου έχει το δικό της κινητό;
Ναι, εκεί είναι.
Όταν τηλεφωνάει, χρησιμοπιεί πάντα το σταθερό τηλέφωνο.
Οι χαζούληδες, δεν εμπιστεύονται τα τηλέφωνα χωρίς καλώδια.
Λέει να το κρατήσουμε εδώ.
Τί; Τί είναι τόσο αστείο;
Τίποτα.
Θά έπρεπε να είχαν μείνει εδώ και για το δείπνο.
Καλύτερα όχι.
Δεν θα άντεχα να τους είχα όλους
να τριγυρνάνε όλο το βράδυ.
Σούσι για μεσημεριανό και χέλι για δείπνο. Έχω εντυπωσιαστεί.
Δεν θά 'πρεπε να φτιάξω τόσες τηγανίτες. Χαράμι πήγαν.
Ίσως να πάρω μερικές για το σπίτι.
Άμα κρυώσουν δεν αξίζουν. Δεν είναι πια τραγανές.
Ευτυχώς που παραγγείλαμε τα σπέσιαλ.
Αν πάρεις κάτι λιγότερο , σου φέρνουν μια σκέτη βλακεία.
Μαμά, μπορείς να το φάς αυτό;
Έλα, φάτο τώρα.
Δεν χρειάζεται. Θα το φάει ο παππούς για σένα.
Και η γιαγιά θα σου δώσει λίγο χέλι.
Τυχεράκια.
Δεν μπορώ να φάω όλο αυτό το ρύζι. Ορίστε.
Μην βάζεις μαμά, το ρύζι πάνω στο χέλι.
Μέσα στο στομάχι, όλα τα ίδια γίνονται.
Ποτέ της δεν είχε εκλεπτυσμένο γούστο.
Τί εννοείς εκλεπτυσμένο; Εσύ δεν δικαιούσαι να μιλάς...
Όταν την πηγαίνω στα κονσέρτα, πάντα κοιμάται και ροχαλίζει.
Και πότε έγινε αυτό;
Υπάρχουν τόσοι πολλοί δίσκοι στο διπλανό δωμάτιο.
Ήμουν μεγάλος συλλέκτης όταν ήμουν νέος.
Τώρα είναι μόνο για διακόσμηση. Ούτε που τους ακούει πια.
Απλά μας πιάνουν το χώρο.
Έχω συνδέσει στο μυαλό μου, τους γιατρούς με την κλασσική μουσική.
Ήταν απλά ο γιατρός της τοπικής κλινικής.
Ναι, αλλά σε επείγουσες περιπτώσεις, είναι καλό να έχεις έναν γιατρό στο σπίτι.
Όχι απαραίτητα. Ήταν πολυάσχολος.
Όταν το ίδιο του το παιδί του πέθαινε, δεν μπορούσε να είναι στο σπίτι.
Δεν μπορούσα να βοηθήσω. Είχα ασθενείς που υπέφεραν από τροφική δηλητηρίαση.
Φάε αυτό.
Δεν έχεις ιδέα, πόσο σημαντική είναι η δουλειά για έναν άντρα.
Ποτέ δεν δούλεψα. Ούτε μία φορά.
Όχι ότι δουλεύει πια αυτός δηλαδή.
Και τί άλλη μουσική ακούτε;
Λίγο τζάζ.
Τους παλιούς, σαν τον Μάιλ Ντέιβις.
Μπορώ να ανεχτώ μέχρι και τους Μπίτλις.
Βέβαια αυτήν την ραπ, δεν μπορείς να πεις ότι είναι μουσική.
Δίκιο έχετε.
Στο καραόκε,
προφανώς τραγουδάει Ιαπωνέζικες μπαλάντες.
Στο καραόκε;
Το διάβασα στη πρωτοχρονιάτικη κάρτα του Σιμάζου.
"Ανυπομονώ να βρεθούμε να σ' ακούσω να τραγουδάς τις Πλειάδες ξανά".
Δεν πρέπει να διαβάζεις την αλληλογραφία των άλλων.
Κάρτα ήταν και ήταν ανοιχτή. Τί να κάνω;
Εάν δεν σ' αρέσει, να πεις στους φίλους σου, να στέλνουν τις κάρτες σφραγισμένες.
Ιαπωνέζικες μπαλάντες, έ;
Οι Πλειάδες δεν είναι μπαλάντες.
Είναι πολύ πιο αυθεντικές.
Δεν υπάρχει κάποιο αγαπημένο σας ρομαντικό τραγούδι;
Δεν υπάρχει κάποιο.
Ναι, υπάρχει ένας δίσκος.
Ποιος είναι;
Έχει ένα ωραίο ρομαντικό τραγούδι. Θέλεις να το ακούσεις;
Πέρσι,
ξεγελάστηκε και αγόρασε με ταχυδρομική παραγγελία τη συλλογή "Αγαπημένα ποπ τραγούδια".
Ένα σετ με 30 δίσκους. Ποιος ξέρει πόσο της κόστισε.
Τα είδα στο δωμάτιό μου.
Ποτέ δεν τους άκουσε.
Δεν ξεγελάστηκα. Δεν έχω ξεμωραθεί, μην με προσβάλεις.
Ποιο τραγούδι;
Βάλτο να παίξει.
Τώρα;
Η κεφαλή δεν έχει σκουριάσει;
Μια χαρά παίζει.
Πως διόλο λειτουργεί αυτό...
Τί είδους τραγούδι είναι;
Πού θες να ξέρω; Δεν έχει να κάνει τίποτα με μένα.
Έχει να κάνει όμως με σας.
Μαμά, αυτό το τραγούδι...
Τα φώτα της πόλης είναι τόσο όμορφα, δεν είναι;
Γιοκοχάμα. Γαλάζιο φως. Γιοκοχάμα.
Είμαι τόσο ευτυχισμένη, μαζί σου.
Πότε βγήκε αυτό το τραγούδι;
Πρέπει να ήταν το 1970. Λίγο πριν την έκθεση του 1970.
Θυμάμαι, που κάποιες φορές, μου το τραγουδούσες.
Πάντα περπατάμε και περπατάμε,
αλλά εγώ μόνο λικνίζομαι, σαν μια μικρή βάρκα.
Λικνίζομαι απαλά μέσα στην αγκαλιά σου
Μόνο τα βήματά μας, μας ακολουθούν.
Γιοκοχάμα. Γαλάζιο φως. Γιοκοχάμα.
Το γλυκό φιλί σου...
Σου αφήνω εδώ τα καθαρά ρούχα
και την πετσέτα σου.
Πότε τον αγόρασες;
Τον δίσκο;
Εκείνη την εποχή... Στο Ιταμπασί...
Κουβαλούσα τον Ριότα δεμένο στη πλάτη μου, όλο το δρόμο, μέχρι το διαμέρισμα εκείνης της γυναίκας.
Άκουγα τη φωνή σου, να τραγουδάς από το δωμάτιό της.
"Πάντα περπατάμε και περπατάμε''
Δεν ήθελα να σε διακόψω και έτσι γύρισα κατευθείαν σπίτι.
Την επόμενη μέρα τον αγόρασα στο δισκάδικο, δίπλα στο σταθμό.
Άφησε σε παρακαλώ τα βρεγμένα ρούχα σου κρεμασμένα, για να στεγνώσουν.
Θυμάσαι πως είπε η μαμά μου, "Μια χαρά παίζει".
Ξέρεις, σίγουρα όταν είναι μόνη παίζει αυτόν τον δίσκο.
Ανατριχιαστική σκέψη.
Μην υπερβάλεις.
Τί το παράξενο βρίσκεις;
Ναι;
Όλοι έχουν κάποιο τραγούδι, που το ακούν στα κρυφά.
Έτσι νομίζεις;
Και βέβαια.
Έχεις και εσύ;
Ποιο; Πες μου.
Είναι μυστικό.
Οι γυναίκες είναι τόσο φοβισμένες.
Ο κόσμος είναι φοβισμένος.
Όλοι μας.
Σίγουρα θα έχει κάποιο αγώνα στην τηλεόραση. Θέλεις να δεις;
Βάλαμε δορυφορική κεραία στην οροφή για να βλέπουμε και άλλα κανάλια.
Μπα, όχι.
Δεν υπάρχουν και πολλά να παρακολουθείς στην τηλεόραση, αυτές τις μέρες.
Τίποτα δεν είναι αστείο και όμως γελάνε τόσο δυνατά.
Δεν είναι αληθινά αυτά τα γέλια, έτσι δεν είναι;
Έτσι λένε.
Ορίστε.
Τί είναι αυτό;
Σήμερα ετοίμασες μια θαυμάσια γιορτή για εμάς, τώρα πρέπει να περιποιηθείς τον εαυτό σου.
Ένα χαρτζιλίκι, από τον ίδιο μου τον γιο.
Υπέροχα!
Πάντα μας περιποιείσαι.
Τότε σε ευχαριστώ...
Έχω να αγοράσω...
Τελικά πώς τον έλέγαν εκείνο τον πυγμάχο του σούμο;
Ακόμα το σκέφτεσαι;
Για να κρατάω ενεργό το μυαλό μου.
Ουακαναχάρα;
Όχι αυτόν.
Κιτανοφούτζι;
Αυτός ήταν όμορφος.
Όχι, αυτός ήταν πιο αγαπητός...
Μαμά...
Δεν είναι ώρα να αφήσουμε ήσυχο τον Γιοσίο;
Ας σταματήσουμε να τον προσκαλούμε.
Γιατί;
Τον λυπάμαι.
Φαίνεται πως είναι οδυνηρό γι' αυτόν να μας βλέπει.
Μα γι' αυτό και τον καλούμε.
Δεν γίνεται να τον αφήσουμε να το ξεχάσει μετά από λίγα χρόνια.
Δικό του σφάλμα ήταν... Ο Τζουνπέι πέθανε.
Ναι, αλλά ο Γιοσίο δεν έκανε...
Αυτό δεν έχει σημασία για ένα γονιό.
Εάν δεν έχω κάποιο να μισώ, τα πράγματα θα είναι χειρότερα για μένα.
Έτσι λοιπόν, μια φορά τον χρόνο,
θα τον κάνω να νιώθει κι αυτός απαίσια.
Θα με τιμωρήσει γι' αυτό ο Θεός;
Έτσι θα τον προσκαλέσω και του χρόνου και τον επόμενο χρόνο...
Γι' αυτό λοιπόν, τον προσκαλείς συνέχεια;
Είσαι πολύ σκληρή.
Δεν είμαι σκληρή.
Νομίζω πως είναι φυσιολογικό.
Όλοι αυτό λένε.
Όταν θα γίνεις και εσύ γονιός, θα με καταλάβεις.
Είμαι γονιός...
Πραγματικός γονιός.
Τί εννοείς;
Πήγαινε για μπάνιο. Ο πατέρας σου τελείωσε.
Πάρε και τον πρίγκηπα μαζί σου.
Τον πρίγκηπα;
Έτσι πρέπει. Έχουμε ένα ωραίο, μεγάλο μπάνιο.
Γιουκάρι...
Συνήθως πλενόμαστε χωριστά.
Μια μέρα σαν κι αυτή, θα έπρεπε να αφήσει το γιο του, να κάνει πρώτος μπάνιο.
Όλη μέρα κάθεται στο γραφείο,
δεν είναι ανάγκη να πλένεται κάθε μέρα.
Έτσι σπαταλάει και το πολύτιμο ζεστό νερό.
Τί είναι μητέρα;
Άσε να κάνουν πρώτα μπάνιο ο Ασούτσι με τον Ριότα.
Βέβαια.
Συνήθως δεν....
Θα σου αφήσω απ' έξω τις πυτζάμες σου.
Αγόρασα ένα T-shirt.
Να τις φορέσεις. Για σένα τις αγόρασα.
Από πού;
Σίγουρα από το παζάρι. Για να τις δω.
Θα σου τις δείξω.
Για να δούμε.
Σ' αρέσει αυτό το χρώμα...
Αχ όχι...
Ατσούσι, πάμε για μπάνιο.
Περίμενε να τελειώσω αυτή την πίστα.
Το μπάνιο είναι πολύ στενό.
Δεν νομίζω να χωρέσουμε και οι δύο.
Ορίστε.
Πού είναι το T-shirt;
Δεν έχεις τις πυτζάμες της μητέρας σου;
Δεν χρειάζεται να τις φορέσω.
Έτσι πρέπει. Τόσο κόπο έκανε να πάει να στις αγοράσει.
Τρελάθηκες;
Έτσι κάνει πάντα όταν την επισκέπτομαι.
Θέλει να με φροντίζει.
Δεν πρόκειται γι 'αυτό.
Τότε;
Αφού πήγε να πάρει πυτζάμες, θα μπορούσε να πάρει και για τον Ατσούσι.
Όλη τη μέρα του συμπεριφέρεται σαν επισκέπτη, όχι σαν μέρος της οικογένειας.
Το παρατραβάς. Απλά δεν θα το σκέφτηκε.
Είχε βάλει 3 οδοντόβουρτσες.
Δώσε μου... το T-shirt.
Γιουκάρι.
Έλα εδώ Γιουκάρι...
Χρησιμοποίησε αυτό.
Δεν πάει καλά η δουλειά;
Μια χαρά. Γιατί;
Ξέχασέ το.
Μην ανησυχείς για μένα. Τα πράγματα έχουν αλλάξει.
Δεν μπορείς...
να παίρνεις κανένα τηλέφωνο τη μητέρα σου; Να ακούει λιγάκι τη φωνή σου;
Όταν το κάνω, το μόνο που ακούω πάντα, είναι παράπονα.
Να έχεις υπομονή και την ακούς.
Δεν είναι δουλειά μου αυτή.
Δεν μπορείτε εσείς οι δύο να τα βρείτε, χωρίς να με ανακατευέτε εμένα;
Και εκείνη την ατάκα με το καλαμπόκι, εγώ την είχα πει και όχι ο Τζουνπέι.
Ναι;
Ναι.
Και ποια είναι η διαφορά;
Ρίο, είναι πολύ ζεστό για να μπω μέσα.
Έρχομαι αμέσως.
Όχι, ότι πειράζει πια.
Διάολε...
Έχεις καμιά αγκίθα;
Εάν μπορέσεις να την βγάλεις έτσι, θα γίνεις πλούσιος.
Η γιαγιά;
Το βλέπεις αυτό;
Και εμένα μου το είχε πει η γιαγιά και προσπάθησα πολύ για να την βγάλω.
Δεν βοήθησε και πολύ στο να πλουτίσω.
Γιατί ήθελες να γίνεις γιατρός Ρίο;
Αυτό ήτανε πριν πολύ καιρό.
Πολύ πολύ καιρό.
Αυτό είναι;
Νάτο!
Και αυτό θα στο δώσω.
Α όχι μητέρα. Είναι πολύ ακριβό.
Όχι, δεν είναι ακριβό. Πάντως είναι πολύ καλό κιμονό.
Η κόρη μου τα θέλει όλα, αλλά μόλις τα παίρνει, ξεχνάει την ύπαρξή τους.
Της έδωσα ένα υπέροχο κιμονό αλλά δεν το φόρεσε ούτε μία φορά.
Αναρωτιέμαι μάλιστα μήπως το πούλησε στο ίντερνετ,
για να πάρει λεφτά.
Δεν το πιστεύω.
Δεν την εμπιστεύομαι.
Κάνεις λακκάκια όταν γελάς.
Είναι τόσο όμορφα.
Τώρα στην ηλικία μου...
Αυτό δεν είναι σωστό.
Μια γυναίκα πρέπει να είναι πάντα γοητευτική, ανεξάρτητα από την ηλικία της.
Σε ζηλεύω.
Δεν πρέπει...
Είσαι εντάξει; Κοκκίνισες.
Μάλλον επειδή ήπια λιγάκι απόψε.
Όταν ήμουν νέα εγώ,
λέγανε ότι μια γυναίκα, δεν πρέπει ποτέ να αδειάζει το ποτήρι με την μπύρα της.
Εσείς οι νέοι σήμερα είσαστε τυχεροί.
Αυτές τις μέρες σπάνια πίνω όταν είμαι έξω.
Πίνεις στο σπίτι λοιπόν; Θα πρέπει να είναι βαρετό μιας και ο γιος μου δεν πίνει.
Αυτές τις μέρες...
ο Ριότα, συχνά πίνει στο σπίτι.
Αλήθεια;
Πολύ λίγο. Λέει ότι τον βοηθάει για να κοιμηθεί.
Δεν το ήξερα.
Καλύτερα να στεγνώσεις τα μαλλιά σου να μην αρπάξεις κανένα κρύωμα.
Ζυγίζω πιο λίγο από πριν.
Σκοπεύετε οι δυο σας, να κάνετε κανένα παιδάκι;
Πρέπει να το σκεφτούμε πρώτα.
Υποθέτω πως έχεις δίκιο.
Αλλά εάν σκοπεύετε να κάνετε παιδί, δεν θα πρέπει να το καθυστερείτε...
Δίκιο έχετε.
Αλλά θα πρέπει να σκεφτείτε και τον Ατσούσι.
Πιθανόν με ένα νέο μωρό, τα πράγματα να χειροτερέψουν.
Ίσως να είναι καλύτερα να μην κάνετε.
Ποιος ξέρει.
Άραγε θα ταιριάζει αυτή η ζώνη;
Ίσως είναι πολύ απλή.
Εντάξει δεν είναι;
Σωστά;
Τί έγινε;
Μπήκε μέσα.
Μας ακολούθησες σπίτι από το νεκροταφείο, έτσι;
Κλέισε την πόρτα. Μπορεί να είναι ο Τζουνπέι!
Μαμά...
Τζουνπέι...
Τζουνπέι.
Γρήγορα, βγάλτε την έξω.
Σταμάτα πια. Είσαι αξιολύπητη.
Ηρέμησε.
Αλλά...
Βλέπετε; Ο Τζουνπέι είναι.
Γελοιότητες.
Τζουνπέι...
Μαλακά τώρα, μαλακά.
Μια πεταλούδα είναι. Μονάχα μια πεταλούδα.
Σωστά. Απλώς μια πεταλούδα.
Θα την αφήσω έξω.
Στο μνημόσυνο της γιαγιάς μου,
μια πεταλούδα πέταξε τη νύχτα...
Καλύτερα να πας για το μπάνιο σου μαμά.
Σωστά, θα πάω.
Οικογένεια Γιοκογιάμα, παρακαλώ;
Καταλαβαίνω. Παρακαλώ περιμένετε ένα λεπτό.
Η κυρία που μένει απέναντι δεν αισθάνεται καλά.
Θα το πάρω από το γραφείο.
Πάλι η καρδιά της;
Υποτίθεται ότι πρέπει να παίρνει τα Digitalis.
Εντάξει, τότε να καλέσετε το ασθενοφόρο.
Δεν μπορώ...
Θα το ήθελα αλλά...
Συγνώμη, αλλά δεν μορώ να βοηθήσω περισσότερο.
Σιγά τώρα.
Σηκώστε το λίγο. Σιγά σιγά.
Σταματήστε εδώ και γυρίστε το.
Πώς είναι ο σφυγμός της;
Παρακαλώ περάστε πίσω.
Ανοίξτε τώρα να τη βάλουμε μέσα.
Δεν καταλαβαίνετε, είμαι...
Εντάξει, όλα θα πάνε καλά.
Συγνώμη, παρακαλώ περάστε πίσω.
Ώρα για ύπνο.
Μην τριγυρνάς μ' αυτές τις θλιβερές πυτζάμες.
Είπε ότι θα έφτιαχνε τα πλακάκια.
Έφαγε του καλού καιρού, πήρε ένα υπνάκο και πήγε σπίτι του.
Έτσι πάντα είναι. Όλο λόγια και από πράξεις μηδέν.
Η γιαγιά φερόταν πολύ περίεργα πριν.
Μέσα στο μυαλό της, έτσι της φαινόταν.
Ακόμη και αφού έχει πεθάνει;
Ακόμη και αν πεθάνουν οι άνθρωποι,
στην πραγματικότητα δεν φεύγουν μακριά.
Ο πατέρας σου είναι εδώ. Ακριβώς μέσα σου.
Ο μισός είσαι φτιαγμένος από τον πατέρα σου,
και ο μισός από μένα.
Και ο Ρίο τότε;
Και ο Ρίο θα γίνει ένα κομάτι σου.
Αργά αλλά σίγουρα.
Αργά αλλά σίγουρα;
Τί;
Τί πράγμα "αργά αλλά σίγουρα";
Τί λες λοιπόν; Θέλεις να αφήσεις τον Ρίο να μπει μέσα σου;
Άσε με να μπω μέσα σου.
Πώς θα μπει μέσα μου;
Από το στόμα σου;
Τί πράγμα από το στόμα;
Από τον αφαλό σου;
Τον αφαλό;
Ο αφαλός μου "αργά αλλά σίγουρα";
Έγινα και εγώ ένας δρομέας της σκυταλοδρομίας
σε αυτούς τους αγώνες.
Σήμερα είδα μια κίτρινη πεταλούδα,
ακριβώς σαν κι αυτήν, που είχαμε πιάσει με τον μπαμπά στην Καρουιζάβα.
Όταν θα μεγαλώσω,
θέλω να κουρδίζω τα πιάνα, όπως έκανε και ο πατέρας μου.
Εάν αυτό είναι αδύνατον, τότε θα ήθελα να γίνω γιατρός.
Πάω έξω.
Παρακαλώ να τον προσέχετε πατέρα.
Έτοιμος και εσύ.
Συγνώμη αλλά υπήρχαν απομεινάρια από τα ψάρια.
Να προσέχετε. Μην πάτε στη θάλασσα.
Εντάξει.
Στην παραλία;
Ναι, πάμε.
Πρόσεχε μην πέσεις.
Προσέχω.
Και η ομάδα του μπέιζμπολ των "Bay Stars";
Τώρα πια...
είμαι οπαδός των "Marinos".
Εσύ, με το ποδόσφαιρο;
Παρακολουθώ αγώνες τους στο στάδιο Γιοκοχάμα.
Με ποιον;
Δε βαριέσαι...
Θα πρέπει να πάμε καμιά φορά, με το παιδί.
Ωραία θα ήταν.
Κάποια μέρα...
Αυτό το πλοίο προσάραξε.
Να πας να δεις έναν οδοντίατρο.
Μια απ' αυτές τις μέρες.
Μην το αναβάλεις συνέχεια.
Μια μικρή κουφάλα, μπορεί να σου καταστρέψει όλα τα δόντια.
Εντάξει.
Θα είναι πολύ αργά τότε.
Εντάξει, εντάξει, εντάξει.
Και τα Σαββατοκύριακα να μην δουλεύεις.
Μεγαλώνεις.
Εχθές μου είπες ότι είμαι πολύ μικρός ακόμα.
Νάτο, έρχεται.
Θυμάμαι ότι κάτι ακόμη ήθελα να σου πω.
Να έρθετε πάλι, σύντομα.
Σας παρακαλώ να μου πείτε και αυτή τη συνταγή με τα σωταρισμένα ραπανάκια.
Πολύ ευχαρίστως.
Έλα εντάξει.
Να σφίξουμε τα χέρια;
Έλα τώρα...
Γεια σας πατέρα.
Τα λέμε.
Γεια σας.
Ωραίους τρόπους έχεις.
Να μας συγχωρείτε.
Θα ξανάρθουν την Πρωτοχρονιά.
Θα ξαναπάμε την Πρωτοχρονιά τώρα. Μια φορά το χρόνο είναι υπεραρκετά.
Την επόμενη φορά δεν θα κάτσουμε όλο το βράδυ.
Σου το είπα.
Έπρεπε να φύγουμε χθες, πριν το δείπνο.
Έφαγα τόσο πολύ. Θα πήρα κανένα κιλό.
Περάσαμε εφτά στάσεις.
Θυμήθηκα το όνομα του παλαιστή.
Τον λένε Κουροχίμε.
Πάντα έτσι γίνεται. Πάντα αργώ λιγάκι.
Αυτό να μην το κάνεις.
Να μην κάνω τί;
Τις χειραψίες. Μπορεί να το παραξηγήσουν.
Εάν μπορεί να παραξηγήσουν μια χειραψία, τότε καθόλου δεν με πειράζει.
Θυμήθηκα.
Τί πράγμα;
Το όνομα του παλαιστή.
Ποιος είναι;
Δεν έχει σημασία.
Ποιος είναι;
Άστο, δεν πειράζει.
Ποτέ δεν αναφερθήκαμε ξανά σ' αυτόν τον παλαιστή.
Μετά από 3 χρόνια, πέθανε ο πατέρας.
Ποτέ δεν πήγα μαζί του να δούμε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα.
Η μαμά καυγάδιζε συνέχεια μαζί του, μέχρι τη μέρα που πέθανε.
Πέθανε κι αυτή, μετά από λίγο καιρό.
Ποτέ δεν την πήγα βόλτα με ένα αυτοκίνητο.
Κάνει πολύ ζέστη. Ας το δροσίσουμε λίγο.
Κοίτα μαμά.
Βάλτο εδώ.
Ας προσευχηθούμε τώρα.
Κοίτα μυρμήγκια. Πρόσεχε τώρα που θα πατήσεις.
Κοιτάξτε, μια πεταλούδα.
Λένε, ότι οι κίτρινες πεταλούδες σαν κι αυτήν,
είναι άσπρες που επιβιώνουν στον χειμώνα και την επόμενη χρονιά έρχονται και είναι κίτρινες.
Αλήθεια;
Ποιος το είπε;
Αναρωτιέμαι ποιος...